Разьбой па дрэве я заняўся больш ад нуды. Стаў выразаць грабеньчыкі, лыжкі, відэльцы і іншую дробную кухонную начынне. Карыстаўся звычайнымі прыладамі: сякерай, ножовка па дрэве і метале (з шырокім палатном —для выпілоўвання зуб'яў), вушаком, надфилем і наждачнай паперай.

Спачатку працаваў з бярозай і асінай. Калі асіна сырая, яна лёгка паддаецца апрацоўцы, але, высахшы, становіцца як камень. Аднак вырабы з асіны недаўгавечныя. Лічыцца, што асіна назапашвае адмоўную энергію, таму прадметы з яе праз некаторы час ламаюцца, трэскаюцца. Да таго ж, пакрытая воскам асіна непрывабна цямнее. Іншая справа — клён. Па-мойму, гэта ідэальнае дрэва — цвёрдае, цяжка апрацоўваецца, затое рэчы з яго праслужаць доўга.
Клён — крыніца станоўчай энергіі. Вырабы з яго, пакрытыя воскам, надоўга захоўваюць свой бляск.
З кляновай лыжкі і суп смачней
Асвоіць гэта няхітрая, але вельмі займальнае рамяство можа любы.
Выразаную нарыхтоўку трэба пракіпяціць у вадзе — гэта свайго роду загартоўка для дрэва — каб гатовыя вырабы не дэфармаваліся. Пасля гэтага нарыхтоўку трэба падсушыць, апрацаваць разцом, адшліфаваць наждачнай паперай (спачатку среднезернистой, потым дробназярністай)і пакрыць воскам. Для гэтага выраб трэба абліць гарачым воскам, праз гадзіну злёгку разагрэтую над плітой васковую скарынку зняць нажом. У завяршэнне выраб нацерці баваўнянай тканінай. Вось і ўсё — можаце карыстацца. Дарэчы, на начыння з клёну вельмі добра глядзіцца выпальванне. Паспрабуйце папрацаваць з клёнам — не пашкадуеце.


Сяргей Буры,
Па матэрыялах газеты "Талака. Робім самі"

Świąteczne sesje zdjęciowe